Zainspirowani Tischnerem – finał przeglądu artystycznego „Na Tischnerowską nutę”

29.04.2013

Dla uczniów Rodziny Szkół Tischnerowskich, członków i licznych sympatyków Stowarzyszenia Drogami Tischnera, sobota 27 kwietnia była  najbardziej oczekiwanym momentem XIII Dni Tischnerowskich. O godzinie 10.00  zebrani w krakowskiej PWST widzowie (a wśród nich 20-osobowa grupa uczniów ze szkoły szpitalnej w Radziszowie)  z niecierpliwością oczekiwali na finał Ogólnopolskiego Przeglądu Artystycznego „Na Tischnerowską nutę”.  Głównym organizatorem tego muzyczno-teatralnego spotkania było Stowarzyszenie „Drogami Tischnera”. Patronat nad projektem objął Marek Sowa, marszałek województwa małopolskiego, a jego sfinansowanie było możliwe dzięki  nagrodzie Ars Quaerendi, przyznanej Stanisławie Trebuni-Staszel i Kazimierzowi Tischnerowi za wybitne osiągnięcia w dziedzinie promowania i rozwoju kultury regionalnej.    Udział w konkursie zadeklarowało siedemnaście zespołów z całej Polski, do finału zakwalifikowanych zostało dziesięć. Uczestników finału oraz publiczność powitali Stanisława Trebunia-Staszel oraz Kazimierz Tischner. Koncert poprowadzili Wojciech Bonowicz i Maciej Kulig. Scenę im. Stanisława Wyspiańskiego na kilka godzin zdominowali młodzi artyści, którzy prezentowali spektakle i utwory muzyczne zainspirowane myślą filozoficzną ks. prof. Józefa Tischnera.Jury w składzie: Artur Więcek „Baron” (przewodniczący), Ewa Kaim, Katarzyna Śledź, Anna Radwan-Gancarczyk i Grzegorz Łukawski oceniało finalistów w dwóch kategoriach: spektakl teatralny i utwór muzyczny. Przez prawie trzy godziny byliśmy świadkami wielu różnorodnych interpretacji myśli filozoficznych księdza Tischnera. Był czas na zadumę i na zwykłą radość.Kiedy jury udało się na naradę, miał miejsce koncert zespołu Trebunie-Tutki, gościa specjalnego finału konkursu „Na Tischnerowską nutę”. Widzów porwały brawurowo wykonane utwory, pochodzące głównie z  płyty  „Tischner”.    Wreszcie na scenie pojawili się członkowie jury oraz prezes Stowarzyszenia „Drogami Tischnera”, pan Kazimierz Tischner. Nadszedł moment ogłoszenia werdyktu.  Grand Prix w kategorii widowisko teatralne przyznano zespołowi „Pod znakiem zapytania” z Wałcza za poruszający spektakl „Ludzie z kryjówek” zainspirowany esejem Tischnera i tekstami Antoniego Kępińskiego, wybitnego psychiatry. Pozostałe grupy teatralne uhonorowano pierwszymi miejscami, zaś wielopokoleniowy zespół „Regle” z Poronina otrzymał szczególne wyróżnienie za przekazywanie tradycji młodym.
W kategorii utwór muzyczny pierwsze miejsce zajął duet z Chrzanowa, Natalia Starczynowska i Jakub Słowik za utwór „Ja i Ty”, zainspirowany „Filozofią dramatu”. Pozostałym  wykonawcom przyznano równorzędne drugie miejsca.  Finaliści przyjęli nagrody z rąk Kazimierza Tischnera, prezesa Stowarzyszenia „Drogami Tischnera”, a okolicznościowe statuetki wręczyli ich autorzy – uczniowie zespołu Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem.
Młodzi artyści, jak podkreślili członkowie jury, zaprezentowali bardzo wysoki poziom, w niezwykle nowatorski sposób zinterpretowali myśl filozoficzną Tischnera.
To było ważne spotkanie z poezją, śpiewem i tańcem. Z drugim człowiekiem. Bo, jak powiedział ks. prof. Józef Tischner, „Dzięki kulturze człowiek może pojednać się z drugim człowiekiem, a pojednanie jest tam możliwe, gdzie jest jednocząca ludzi moc”. Ta moc była obecna w Krakowie w trakcie finału Spotkań Muzyczno-Teatralnych z księdzem Tischnerem. Tak trzymać!

                                            Maria Żurek

 O wzajemnym dźwiganiu ciężarów w aspekcie budowania nadziei - rekolekcje tischnerowskie

18.03.2013

W dniach 15 – 17 marca 2013 roku odbyły się w Ludźmierzu X Jubileuszowe  Rekolekcje z ks. Tischnerem pod hasłem „Jeden drugiego ciężary noście”. Prowadził je bp Grzegorz Ryś, słuchaczami zaś byli nauczyciele Szkół Tischnerowskich z całej Polski oraz zainteresowani goście. W sumie ponad stu uczestników, którym udało się pokonać paraliż komunikacyjny na polskich drogach, związany z obfitymi opadami śniegu. Organizatorami byli: Parafia MB Ludźmierskiej oraz zarząd Stowarzyszenia „Drogami Tischnera”. Rekolekcje rozpoczęły się wieczorem w Bazylice Ludźmierskiej. Pierwszym punktem programu był występ Chóru „Magnificat” z Ludźmierza pod dyrekcją Adama Rajskiego, a w nim wzruszające pieśni religijne, w tym wielkopostne. Następnie pierwsza msza i nauka rekolekcyjna. Prowadzący bp Grzegorz Ryś wskazywał przede wszystkim na przeżywany w tym roku w kościele katolickim Rok Wiary. Głównym przesłaniem tej nauki było skłonienie słuchających do głębokiej refleksji nad istotą Wiary. Nad potrzebą wiary w Chrystusa zgodnie duchem Ewangelii, jak również wiary w Krzyż jako „drogowskazu” pomiędzy Bogiem, a Człowiekiem. W tym dniu uczestnicy rekolekcji przeżywali też Drogę Krzyżową, przygotowaną przez nauczycieli ZPO w Radziszowie  oraz przez młodzież z gimnazjum w  Ludźmierzu. Wieczór w Bazylice został zakończony występem chóru „Gorce” z Nowego Targu pod dyrekcją Janiny Glińskiej. Zaprezentowano w nim w sposób niezwykle wzruszający piękne pieśni religijne i regionalne.Do późnych godzin nocnych,  w Domu Pielgrzyma, podczas spotkania  z bp Grzegorzem Rysiem nadal zgłębiano wiedzę na temat Wiary. Wiary w każdym z nas, we wspólnocie, w kontakcie z Bogiem, z sobą i z innymi.  W sobotę wszyscy uczestnicy mieli możliwość skorzystania z sakramentu pokuty w niecodziennych na ogół  okolicznościach, bo w bezpośrednich, otwartych rozmowach ze spowiednikami - Ojcami Kapucynami. Wcześniej o. Piotr Jordan Śliwiński poprowadził nabożeństwo pokutne w Bazylice Ludźmierskiej.  Kolejnym etapem Rekolekcji były refleksyjne spotkania z ludźmi oddanymi w sposób szczególny dzieciom adoptowanym. Pani Katarzyna Młynarczyk z Torunia opowiedziała o trudnej, ale pięknej drodze, którą przebyła wraz z mężem wychowując  trójkę adoptowanych dzieci, w tym jedno niepełnosprawne intelektualnie. O trudach osobistych i prawnych. Państwo Liszczowie poinformowali zgromadzonych o szansach i zagrożeniach,  jakie niesie ze sobą adopcja. O jej społecznych możliwościach i o skutkach. Nie zabrakło w tych prezentacjach refleksji na temat braku akceptacji samego zjawiska przez społeczeństwo. Niejednokrotnie odwoływali się do nauk filozoficznych patrona Rekolekcji ks. prof. J. Tischnera, które były ich osobistym „przewodnikiem” w pokonywaniu codziennych cierpień, związanych z trudem wychowywania dziecka z „zespołem poalkoholowym”. Prelegenci, mimo doświadczonych przez siebie trudności, zawsze wskazywali na wielką radość,  jaką daje im obcowanie z dzieckiem,  szczególnie z dzieckiem adoptowanym.W sobotnie popołudnie w Domu Pielgrzyma zagościła niepowtarzalna grupa dzieci z Nowego Targu, zespół „Milusioki” ze Specjalnego Ośrodka Szkolno –Wychowawczego z Nowego Targu. Dzieci zaprezentowały bogaty program muzyczno – poetycki. W barwnych strojach regionalnych przybliżyły zwyczaje i tradycje Podhala. Przedstawiły, pomimo swojej niepełnosprawności, wysokie umiejętności w śpiewie wzruszających pieśni, recytacji poezji regionalnej, pokazały trudny góralski taniec. Wielkim ulubieńcem widowni został Krzysztof, chłopiec, który opowiedział ciekawą anegdotę związaną z pobytem zespołu w Warszawie, kiedy to on sam w sposób spontaniczny próbował od minister edukacji, jak sam to określił „wyprosić podwyżki dla nauczycieli”. Wielka radość wniesiona przez te dzieci była dla uczestników rekolekcji dowodem na to, jak ważne są one w każdym społeczeństwie, ile optymizmu mogą wnieść w zwykłą codzienność, ile wrażliwości mogą wyzwolić wśród wielu niezłamanych serc. „Polacy niechciani –Uzbekistan”, to tytuł następnego spotkania, w którym Maria Dzienisiewicz z Olecka, przedstawiła trudne warunki życia Polaków na Wschodzie. Mówiła o dyskryminacji prawnej i obyczajowej mieszkających tam naszych rodaków, potomków przesiedleńców z czasów II wojny światowej. O wciąż niedokończonych, tak przecież potrzebnych  procedurach postępowania legislacyjnego zarówno w Polsce, jak i w Uzbekistanie, które mogłyby ułatwić życie wielu ludziom. Następnie dr hab. Jolanta Goździk i Adam Cieśla z Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im ks. prof. J. Tischnera pokazali na ekranie i w opowieściach trudny świat dzieci, którymi się opiekują. My, ludzie zdrowi, nie zdajemy sobie na ogół sprawy jak wygląda codzienność hospicjum. W trakcie spotkania słuchającym nasunęła się refleksja, że często nie mamy świadomości jak wiele moglibyśmy wnieść w życie innych, gdybyśmy otworzyli nasze serca, jak moglibyśmy pomóc tym małym istotom, zupełnie bezradnym w swym istnieniu. Ale na szczęście, jak wskazali prelegenci, są liczni wolontariusze pracujący w tej placówce i to oni kreują klimat bezinteresownej pomocy, dobra i piękna, czyli podstawowych wartości popularyzowanych przez ks. Tischnera. Wieczorem w Bazylice Ludźmierskiej odbyły się interesujące koncerty dwóch zespołów. Najpierw koncert Młodzieżowej Orkiestry Góralskiej z Zakopanego „Jutrzenka” pod. kier. Krzysztofa Trebuni Tutki. Po mszy świętej i nauce rekolekcyjnej odbył się  koncert zespołu „Trebunie Tutki” zatytułowany  „Jo cłek wolny”, w którym nawiązywano do filozofii patrona Rekolekcji, profesora J. Tischnera. W nauce rekolekcyjnej bp G. Ryś wskazywał na rolę człowieka we współczesnym kościele, na jego pozycję wobec Boga i ludzi. Człowiek poprzez skromność łatwiej dostrzega liczne potrzeby innych ludzi, łatwiej dostrzega Boga. Zaś w wieczornym spotkaniu zatytułowanym „On na manowcach”, wyjaśnił wszystkim zgromadzonym wiele spraw i problemów związanych z funkcjonowaniem Kościoła we współczesnym świecie. Każdy uczestnik miał prawo zadać pytanie i z całą pewnością uzyskał odpowiedź od rekolekcjonisty. Wiele uwagi poświęcono Trójcy Świętej i Duchowi Świętemu. Bp Ryś wyjaśnił istotę Ducha Świętego jako „łącznika”, w miłości pomiędzy Bogiem Ojcem a Synem. Wskazał, że „palec Boga, ręka Boska to Duch Święty. Najważniejszy znak przywoływania i pokazywania obecności Ducha Świętego w Kościele jest gestem wyciągniętej ręki. Nad chlebem i winem, nad człowiekiem przy chrzcie, przy bierzmowaniu, nad człowiekiem przy namaszczeniu chorych. Gest wyciągniętej ręki. Duch Święty to palec Boga, którym Chrystus nas dotyka”. W niedzielę na zakończenie rekolekcji odbyła się w Bazylice Ludźmierskiej msza święta, podczas której złożono księdzu Biskupowi uroczyste podziękowanie za prowadzenie Dziesiątych Jubileuszowych Rekolekcji Tichnerowskich. Wydarzenie to zbiegło się z 25. leciem kapłaństwa biskupa Grzegorza Rysia. A oryginalnym upominkiem dla niego była mitra biskupia, ozdobiona haftem góralskim. „Coby Ci chroniła olej, co mos w głowie” – jak wyśpiewano mu w życzeniach. W Domu Pielgrzyma odbyło się spotkanie z Anną Dymną, wybitną aktorką i prezesem Fundacji „Mimo Wszystko”. Uczestniczyło w nim tak wiele osób,  że cała  była wypełniona po brzegi. Pani Anna zaprezentowała wszystkim działalność Fundacji, jej podstawowe założenia w ramach udzielanej pomocy osobom niepełnosprawnym intelektualnie, szczególnie przez liczną pomoc wolontariuszy i pomoc finansową uzyskiwaną z różnych źródeł, w tym dochody uzyskiwane z tzw. „1 procenta”. Pani Anna prowadzi ponadto Krakowski Salon Poezji w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie, z czego jak wskazała jest bardzo dumna. Wyraziła natomiast żal, że jej cykliczny program  telewizyjny „Anna Dymna – Spotkajmy się” jest emitowany w niekorzystnych godzinach oglądalności na  antenie TVP,  mimo że porusza w nim tematy miłości, akceptacji, samotności i szczęścia , wiary i nadziei, a gośćmi audycji są osoby niepełnosprawne i ciężko chore. Spotkanie urozmaicone zostało przez Panią Annę odczytaniem listu, który otrzymała od J. Tischnera, jak również mistrzowskim odczytaniem  wierszy W. Szymborskiej i Cz. Miłosza.  Taki pewnego rodzaju mały „Salonik Poezji w Ludźmierzu”. Na zakończenie swojego wystąpienia, p. Anna wyraziła nadzieję, że została przyjęta do Rodziny Tischnerowskiej, co zostało potwierdzone przez słuchaczy gromkimi brawami. Po spotkaniu wszyscy uczestnicy mogli zakupić książkę prelegentki i nawiązać bezpośredni kontakt z Panią Anną podczas składania przez nią wpisów i autografów w swoich książkach, co oczywiście wymagało odstania w  długiej kolejce. Wszystkim prowadzącym oraz sponsorom dziękował sam Prezes Stowarzyszenia, za pomoc w organizowaniu niebanalnego przecież  przedsięwzięcia.  Pani Annie Dymnej wręczył wizerunek św. Anny, obraz namalowany na szkle przez twórców ludowych.  Z kolei członkowie zarządu wraz ze Stasią Trebunią - Staszel wręczyli prezesowi, w podziękowaniu za jego zaangażowanie w szeroko pojęty ruch tischnerowski, pamiątkowy obraz -  karykaturę, autorstwa artysty plastyka Janusza Tycnera. Przedstawia on Kazimierza czuwającego „nad całością” z przyłożoną do ucha  ręką, uważnie nasłuchującego, co mówi do niego z niebiosów jego brat. Zza chmurki, dyskretnie, wygląda  Janina, jakby chciała powiedzieć „Kazuś, byle do przodu”! Wzruszającym momentem było przekazanie Kazimierzowi Tischnerowi sztandaru „Solidarności”, znalezionego na grobie księdza profesora przez Wojtka Bonowicza. Wojtek, przekazując go wyraził wolę zdeponowania sztandaru w Tischnerówce, z zaznaczeniem, by pozostawić go tam dokładnie w takim stanie, w jakim jest obecnie, tj lekko zniszczonego, przybrudzonego ziemią, co świadczy o jego autentyczności. W samo południe wszyscy udali się na cmentarz w Łopusznej, by pomodlić się za duszę księdza profesora J. Tischnera i duszę niezapomnianej  Janiny Tischner, Matki Szkół Tischnerowskich,  osoby, która wniosła do wspólnoty Stowarzyszenia ciepło, ducha rodzinnego i opiekę matczyną. W dniu zakończenia rekolekcji, 17 marca, przypadła 2. rocznica jej śmierci. Rekolekcje zakończyły się jak zwykle w niezastąpionej Karczmie Steskal, na uroczystym obiedzie w atmosferze wielkiej przyjaźni, poczucia szczęścia ze wspólnie przeżytych chwil podczas Wielkopostnych Rekolekcji. To już dziesięć lat. Aż trudno uwierzyć. Przez trzy dni skupienia towarzyszyła nam przepiękna, choć mroźna pogoda. Jak powiedział nasz Prezes Kazimierz Tischner „taka aura to prawdziwy Duch Święty zesłany do nas przez Boga, na pewno od mego brata Józefa”. Tak też zapewne było. Tym bardziej naładowani wiarą, nadzieją, miłością i Duchem Świętym, a przede wszystkim filozofią Patrona, po suchych drogach Małopolski leniwie, ale z radością  wracaliśmy do domów. 

Jola Księżarczyk przy współpracy z Marią Żurek

 Oj, działo się, działo… - na konferencji w Łopusznej!

20.01.2013

Piątkowe popołudnie, 11 stycznia 2013 roku. Do pensjonatu Natanael przybywają pierwsi uczestnicy ogólnopolskiej konferencji, której tematem jest „Wychowanie w horyzoncie wolności i dobra”. Przyjeżdżających wita pan Kazimierz Tischner, prezes Stowarzyszenia „Drogami Tischnera” oraz panie Barbara Bandoła i Dorota Chowaniec, główni logistycy spotkania. Od pierwszych minut odczuwalna jest ciepła, serdeczna atmosfera. Na zewnątrz piękna zima, ale bez przesadnego mrozu i śniegu. 

W klimat tematu konferencji wprowadza nas archiwalne kazanie ks. prof. Józefa Tischnera „Dokąd będziesz trzymał w niepewności”. Kolejnym zaś wydarzeniem jest spotkanie z panią minister Joanną Berdzik, podsekretarzem stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, podczas którego dominuje temat jakości szkolnictwa oraz kwestia wykorzystywania w oświacie funduszy europejskich. W burzliwej dyskusji pojawia się też problem likwidacji placówek oświatowych. Pierwszy dzień konferencji kończymy wspólnym kolędowaniem: „Przystońmy na chwile, uciesmy Dziecine. Uciesmy Go ładnie takom kolendziołkom, co Mu w ucho wpadnie”. Zespoły Łopuśnianie i Regle, niezastąpiona pani Stanisława Trebunia-Staszel, wiersze pani Marii Stoch oraz góralskie gawędy wygłaszane z wielką ekspresją przez Ewelinę z zespołu Regle wprowadzają nas w radosny nastrój.  Tworzymy wspaniałą wspólnotę, której dobrym duchem jest ksiądz Tischner. 

W sobotę od rana rozpoczyna się cykl wykładów. Pierwszy z nich wygłasza s. Barbara Chyrowicz - filozof, etyk, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W swoim wystąpieniu pt. „Niechciana wolność” porusza kwestię relacji pomiędzy wolnością, a możliwościami. Stwierdza, że wolność jest atrybutem osoby, dopiero potem jej czynu. Jako podsumowanie proponuje wysłuchanie pieśni Marka Grechuty pt. „Wolność”. Zacytuję tu tylko jej fragment, ale zachęcam do lektury całego tekstu!

„(…)Bo wolność - to wśród mądrych ludzi żyć

Widzieć dobroć w oczach ich i szczęście.

Wolność - to wśród życia gór i chmur

Poprzez każdy bór i mur znać przejście(…)”

Kolejny gość konferencji to Paweł Danczak – filozof, profesor Uniwersytetu w Preszowie na Słowacji, ksiądz grekokatolicki. W swoim wykładzie pt. „Dramatyczne relacje dobra i prawdy w kontekście filozoficznej refleksji nad wychowaniem” wielokrotnie nawiązuje do słów ks. Tischnera wypowiadanych na temat wychowania, dobra, prawdy, wolności i nadziei.  A konkludując stwierdza, że prawdziwe wychowanie odbywa się wtedy, gdy wprowadza w ogół świata.

Najwięcej emocji wywołuje wykład Wojciecha Bonowicza pt. „Znicestwienie Polski”. Bazując na napisanym przez księdza Tischnera w 1998 roku tekście, a zamieszczonym w książce „Ksiądz na manowcach” redaktor Bonowicz zadaje nam pytania o polskość i Polskę. Czy Polska coś znaczy w naszych szkołach? Jak dziś uczyć patriotyzmu? Szeroko omawia dwa rodzaje polskości: monologiczną i dialogiczną. W tym kontekście przywołuje sylwetkę „Innego” jako z jednej strony zagrożenie, z drugiej zaś jako kogoś, kto pozwala nam lepiej siebie zrozumieć i wzbogacić swoją tożsamość. W dyskusji głos zabiera wielu uczestników spotkania. Mówią o patriotyzmie dzieci i młodzieży, o potrzebie dialogu, szukają odpowiedzi na pytanie, co zrobić, aby monologista porozumiał się z dialogistą. Jeden z dyskutantów stwierdza, że do podjęcia dialogu potrzebna jest pokora. W dialogu nie musimy dojść do konsensusu; porażką jest brak spotkania z drugim człowiekiem. 

Po południu kolejna porcja wykładów. Rozpoczyna dr Michał Bardel wystąpieniem pt. „Czy można być kilkoma osobami naraz czyli pułapki personalizmu”. Stawia nam pytania, czy człowiek i osoba to to samo? Czy jednemu bytowi odpowiada substancjalnie jedna osoba ludzka? Z dyskusji tuż po wykładzie okazuje się, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi, a właściwie zrodziły się kolejne pytania….

Natomiast dr Adam Workowski postanawia przyjrzeć się zaufaniu jako fundamentowi wychowania. Na wstępie proponuje rozdzielić pojęcia „zaufanie” i „ufność”. Zastanawia się też nad ich funkcjonowaniem i rolą, jaką odgrywają w wychowawczej pracy szkoły. Stawia tez pytanie: czy uczyć dzieci skalkulowanego ryzyka, czy uczyć zaufania?

Sobota, godzina 17. Nareszcie mamy okazję wyjść z Natanaela. Korzystając z pięknej, zimowej aury pieszo udajemy się do kościółka w Łopusznej, gdzie uczestniczymy we mszy świętej koncelebrowanej w intencji Związku Podhalan i uczestników konferencji. W homilii ks. proboszcz Paweł Potoczny nawiązuje do myśli filozoficznej księdza Tischnera cytując fragment książki „Wędrówki w krainę filozofów”. Mówi o potrzebie uczenia myślenia, mówienia o dobru i przeznaczaniu większej ilości czasu dla drugiego człowieka.  Ciepło wspomina śp. Janinę Tischner, matkę chrzestną Szkół Tischnerowskich, a ofiary z tacy przeznacza dla fundacji Kapucyni i Misje  na budowę kolejnej studni w Czadzie. Tuż po mszy świętej w kościółku pojawia się zespół Wałasi z Istebnej. Z ogromnym wzruszeniem, czasami włączając się w śpiew, słuchamy koncertu kolęd i pastorałek w jego wykonaniu.  A wieczorem, już w Natanaelu, spotykamy się na uroczystej kolacji kontynuując wspólne kolędowanie z zespołem Wałasi. To czas nawiązywania bliższych kontaktów z nauczycielami i wychowawcami z całej Polski. A także z wykładowcami! Okazuje się, że ksiądz Paweł Danczak jest nie tylko znakomitym filozofem, ale też doskonałym wokalistą!

Niedziela, ostatni dzień konferencji. Przedpołudnie spędzamy w sali konferencyjnej GOK-u w Łopusznej. Na wstępie Sławomir Osiński, dyrektor szkoły nr 47 w Szczecinie  dzieli się refleksjami praktyka nad wychowaniem w szkole przedstawiając  prezentację multimedialną, której tytułem są słowa ks. prof. Józefa Tischnera „Myślenie poszerza przestrzeń wolności i otwiera horyzonty nadziei”. Najwięcej emocji wywołuje slajd „Szkoła - miejsce nieustannej bitwy”. Przy tej okazji warto zauważyć, że pan Sławomir Osiński to autor satyrycznych rysunków umieszczonych w holu Natanaela. Rysunków z wielce intrygującymi komentarzami! 

Po konkluzji, iż edukacja jest dyskursem opartym na wolności, prawdzie i dobru zanurzamy się w  kulturę góralską. A to za sprawą Stanisławy Trebuni-Staszel oraz zespołów Wałasi i Regle. Śpiew, taniec i humor góralski przeplatane są fragmentami tekstów ks. Tischnera i Kazimierza Przerwy – Tetmajera. Na zakończenie jesteśmy świadkami niezwykłego, wzruszającego spektaklu. W wyreżyserowanym przez Marię Michalik przedstawieniu pt. „Janosik” występują uczniowie Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy z Czerwiennego. 

Podsumowując tegoroczną konferencję Kazimierz Tischner i Wojciech Bonowicz dziękują wszystkim jej uczestnikom. Wskazują na jej niezwykłą atmosferę. Na radość, którą niesie spotkanie z drugim człowiekiem. 

Zwiedzamy Tischnerówkę i  wracamy do Natanaela, aby jeszcze raz usiąść przy wspólnym stole, porozmawiać, wymienić adresy. I cóż, czas odjeżdżać… Żal, ale i nadzieja na kolejne spotkanie, już wkrótce, w marcu, na rekolekcjach.

Maria Żurek 

 VIII Wypominki Tischnerowskie – „Ci, którzy umarli, nigdy stąd nie odeszli”

16.11.2012

Tradycyjnie już, w listopadzie, rodzina, przyjaciele i zwolennicy poglądów filozoficznych ks. prof. Józefa Tischnera spotkali się w Łopusznej. Wśród nich była sześcioosobowa grupa nauczycieli naszej szkoły.
Od piątku do niedzieli braliśmy udział w tym niezwykłym wydarzeniu. Była modlitwa przy grobie Tischnera, ognisko z muzyką góralską w tle, spotkanie autorskie z Jarosławem Makowskim i Wojciechem Bonowiczem, których „zawodem”, jak sami stwierdzili, stał się Tischner. Wiele emocji wywołała Debata Tischnerowska pod hasłem „Polska jest Ojczyzną. Wolność. Niepodległość. Patriotyzm”. Zaproszeni do niej zostali bp Tadeusz Pieronek, Jarosław Gowin-minister sprawiedliwości oraz Mikołaj Grabowski-dyrektor Starego Teatru w Krakowie. Zarówno spotkaniu autorskiemu jak i debacie towarzyszyły występy studentów PWST w repertuarze poezji śpiewanej. Pokarm dla ciała w postaci potraw regionalnych przygotowały panie z Koła Gospodyń Wiejskich w Łopusznej.
Następnie w łopuśniańskim kościółku wysłuchaliśmy koncertu organowego w wykonaniu Michała Białko. A dalszą część wieczoru spędziliśmy w pensjonacie Natanael, gdzie obejrzeliśmy film pt. „Twarze Łopusznej” oraz spotkaliśmy się z jego reżyserką, Beatą Dzianowicz. Mieliśmy też okazję zapoznać się z  kulisami powstania filmu na podstawie tischnerowskiej „Filozofii po góralsku”. A potem, długo w noc, trwały gorące dyskusje zainspirowane wydarzeniami mijającego dnia.
W niedzielę, 11 listopada, w dniu Narodowego Święta Niepodległości,  uczestniczyliśmy we mszy świętej sprawowanej w intencji Ojczyzny oraz za spokój duszy ks. prof. Józefa Tischnera.
To było radosne spotkanie w duchu tischnerowskim, które Tischner uważał za podstawową kategorię filozoficzną. Bo, jak mówił, „kto nie spotkał na swojej drodze człowieka, ten, można powiedzieć, zmarnował swoje życie”.
                                Maria Żurek

/więcej informacji o spotkaniu w Łopusznej na stronie www.tischner.info.pl/

 Relacja z wręczenia nagrody Ars Quaerendi

02.11.2012

Od pięciu lat kapituła Nagrody „Ars Quaerendi”, ustanowionej przez Zarząd Województwa Małopolskiego przyznaje wyróżnienia za wybitne działania na rzecz rozwoju i promocji kultury.  W tym roku jury w składzie: prof. Franciszek Ziejka (przewodniczący), prof. Józef Gawlik, prof. Łukasz Konieczko, prof. Stanisław Krawczyński, prof. Jerzy Stuhr, Jacek Krupa i Zdzisław Trela postanowiło uhonorować tą nagrodą p. Kazimierza Tischnera i p.dr Stanisławę Trebunię-Staszel za ich wkład w promowanie kultury regionalnej oraz propagowanie spuścizny ks. prof. Józefa Tischnera.  Uroczystość wręczenia nagród miała miejsce 16 października 2012 roku w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa, w Pałacu Krzysztofory. Przybyli na spotkanie laureaci i goście spotkali się w najbardziej reprezentacyjnym miejscu Pałacu, w Sali Fontany. Słowa powitania wygłosił dyrektor Muzeum Historycznego, następnie głos zabrali: p. Jacek Krupa, członek Zarządu Województwa Małopolskiego i prof. Franciszek Ziejka, przewodniczący jury. W swoich wystąpieniach podkreślili ogromne znaczenie podejmowanych przez laureatów ambitnych przedsięwzięć, przyczyniających się do urozmaicenia regionalnej oferty kulturalnej. Nagrody w kategoriach Mistrz i Uczeń oraz za Projekt wręczali prof. Franciszek Ziejka i p. Jacek Krupa. Wśród nagrodzonych w kategorii Mistrz znalazł się p. Kazimierz Tischner, kontynuator i propagator spuścizny ks. prof. Józefa Tischnera, animator i organizator znaczących, o zasięgu ogólnopolskim, wydarzeń kulturalnych związanych z osobą księdza profesora, założyciel i prezes Stowarzyszenia „Drogami Tischnera”, które w tym roku obchodzi 10. rocznicę działalności, Ojciec Rodziny Szkół Tischnerowskich. W kategorii Uczeń nagrodę otrzymała p. dr Stanisława Trebunia-Staszel, etnolog, reżyser, scenograf, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego Ziem Górskich, aktywna działaczka Stowarzyszenia „Drogami Tischnera”.  Jury nagrodziło również projekt Spotkania Teatralne „Na Tischnerowską nutę”, autorstwa p. Kazimierza Tischnera i p. Stanisławy Trebuni-Staszel. Projekt ten zakłada zorganizowanie i przeprowadzenie ogólnopolskiego przeglądu zespołów muzycznych, teatralnych i folklorystycznych prezentujących twórczość zainspirowaną myślą filozoficzną ks. prof. Józefa Tischnera. Przegląd będzie miał formę konkursu, a koncert laureatów odbędzie się podczas kwietniowych Dni Tischnerowskich w Krakowie.Dziękując za otrzymane wyróżnienie, pan Kazimierz Tischner w ciepłych słowach wspominał swojego zmarłego brata, nazywając Go Arcymistrzem. Nawiązał również do prężnie rozwijającego się w całej Polsce ruchu tischnerowskiego, m.in. poprzez działalność Szkół Tischnerowskich. Na zakończenie uroczystości wystąpił zespół góralski, prowadzony przez Stanisławę Trebunię-Staszel. Zaprezentowane również zostały efekty projektów laureatów poprzednich edycji nagrody Ars Quaerendi.

Ksiądz profesor Józef Tischner powiedział: „Trza się o radość troszczyć, a z nią tam przyjdzie i rozum, i cało reszta”. I taka, radosna, była atmosfera tego spotkania.

Maria Żurek